W cieniu lasu błysk przeszywa ciemność, wprawiając materię w drżenie. Powietrze, woda i ziemia dostrajają się do cyklu, który zaczyna się i kończy, niezauważony przez nikogo. Kiedyś wszystko było białe. Teraz pozostała tylko jego resztka, podczas gdy czas płynie naprzód i wszystko się zmienia. Pomiędzy widzialnym a niewidzialnym wszystko jest o krok od narodzin lub zniknięcia. Szmer w nurcie. Pod powierzchnią morza dźwięk się rozpływa, a ryby suną niczym cienie między odbiciami. Noc powraca, gwiazdy nie ustępują. Światło przesącza się między gałęziami, ukazując to, czego wzrok nie dosięga. Z każdą klatką filmu 16 mm Pneuma odsłania istotę tego, co trwa, zapraszając nas, byśmy poczuli obecność otaczającej nas niewidzialności.