Ten poetycki dialog rozgrywa się między młodą dziewczyną a jej zmarłym pradziadkiem, przeplatając obrazy z niemieckiego miasta, do którego został wysłany do obozu pracy podczas II wojny światowej, z delikatną narracją, gdy dziewczyna pisze list. Przeszłość płynnie łączy się z teraźniejszością, a błyski wspomnień mieszają się z chwilami zapomnienia. Leo Sokolosky, zamierzony adresat listu, jest duchem przyjaciela jej pradziadka z obozu, pełniąc funkcję mistycznego łącznika między jej światem a jego światem. Film bada kwestie dotyczące ideałów we współczesnym świecie i wyraża tęsknotę za kimś bliskim, kogo już nie ma.