Pod wpływem obaw związanych z przeludnieniem, kontrkulturą lat 60. i społecznymi skutkami telewizji sztuka przedstawia przyszły świat, w którym niewielka elita kontroluje media, utrzymując niższe klasy w uległości za pomocą niekończącej się dawki programów o najniższym wspólnym mianowniku i pornografii. Sztuka koncentruje się na pomyśle kontrolerów programu dotyczącym nowego programu, który będzie śledził próby i perypetie grupy ludzi pozostawionych samym sobie na odległej wyspie. W tym kontekście sztukę często przywołuje się jako dzieło, które przewidziało szaleństwo na punkcie telewizji reality.