Opowieść o sentymentalnych losach pewnych ludzi, ich sposobach kochania, dotykania, łączenia się ze sobą. To chóralna opowieść o ironicznym, żartobliwym, a zarazem gorzkim tonie, przedstawiająca ludzkość uwikłaną w chaos uczuć, które zawsze nas poruszały i zadziwiały. Wszystkie postacie są połączone relacjami miłosnymi i, oglądane razem, stanowią część gęstego wzoru, sieci, w której każda jest węzłem, początkiem i końcem. Ich los znajduje się w rękach Boga Miłości, kapryśnej i nieprzewidywalnej istoty, raz życzliwej i łagodnej, innym razem dzikiej i walecznej. Prowadzi nas w tę podróż poeta Owidiusz, wieczny piewca miłości, który, ponad wszelkim sentymentalizmem i moralnością, powraca z cesarskiego Rzymu bezpośrednio do współczesnego świata, aby opowiedzieć nam tę historię.