Outer Senja, 1877 rok. Młodą dziewczynę znajdują wśród wyrzuconych przez morze szczątków i wodorostów, pozornie bez życia. Sztorm wyrzucił ją na brzeg. Cudem udaje się ją ocucić, ale straciła pamięć i nikt nie wie, kim jest ani skąd pochodzi. Nazywają ją „Båremor”, czyli „Dziewczyną z morza”. Opiekę nad nią roztaczają rybak i jego żona, a z czasem staje się jasne, że dziewczyna ma niezwykłe zdolności. Między innymi pięknie gra na organach. Czuje się obco wśród zahartowanych przez pogodę mieszkańców wybrzeża i postanawia odnaleźć swój rodzinny dom. Podczas ucieczki ukrywa się w łodzi wędrownego włóczęgi Borra, osławionego i poszukiwanego śmiałka. Uciekając przed szeryfem i księdzem, próbują znaleźć drogę do miejsca, w którym się urodziła.