Zbudowane w starym lesie nad morzem Arvo Pärt Centre sprawia wrażenie, że jest się jednocześnie wewnątrz i na zewnątrz: przezroczyste szklane ściany budynku sprawiają, że wydaje się on niemal nieistniejący. Ta koncepcja stanowi również główną ideę filmu nakręconego w tym centrum: trudno powiedzieć, czy tancerka jest wewnątrz, czy na zewnątrz, czy to ona tańczy, czy raczej porusza się otaczająca ją przyroda, a wreszcie, czy konstrukcja architektoniczna istnieje, czy jest zaledwie snem lub iluzją.