A gdyby myśli, które tak bardzo ciążą, dosłownie uniemożliwiały ci pójście naprzód? Ale zostawia za sobą dotychczasowe życie i przyjeżdża do nowego miasta, by studiować na uniwersytecie. Towarzyszy mu chmura myśli, które nieustannie porównują to, co ma, z tym, czego już nie ma, stając się ciężarem dosłownie uniemożliwiającym mu wkroczenie w nowy etap życia i odnalezienie w nim spokoju. W codziennej rutynie dojazdów metrem w końcu pogodzi się z tymi myślami, aż przestaną mu ciążyć. Krótko mówiąc, nauczy się odpuszczać.