Ten film — pozbawiony komentarza i opatrzony jedynie lokalną muzyką — opowiada o wejściu w 1969 roku północną ścianą na Kohe Shakhawr, himalajski szczyt położony na granicy z Afganistanem. Dokonali tego wspinacze: Benoît Mathieu, Jacques Soubis, René Thomas, Jean-Paul Paris, Isabelle Agresti, Henri Agresti, Roger Dietz, Jean-Pierre Frésafond, Paul Gendre, Claude Jager i Félix Magnin. Jak często bywa w filmach Henri Agrestiego, dochodzi tu do spotkania z innymi ludami i kulturami, szeroko udokumentowanego we wstępie. Potem, po niekończącym się podejściu, zaczyna się wspinaczka: rozstawianie obozów, kolejne ataki na górę, marsz po stromych piargach i zaśnieżonych stokach, wspinaczka po lodowych ścianach... Wejście na szczyt, bez użycia aparatów tlenowych, zdaje się odbywać w zwolnionym tempie: wyczerpanie miesza się z radością zwycięskich wspinaczy, którzy będą świętować sukces po powrocie do bazy 24 sierpnia 1969 roku.