Catherine zajmuje się „muzyką przepisaną”; gra na harfie dla osób terminalnie chorych. Obserwując ich funkcje życiowe, dostosowuje swoją grę do osobowości każdego pacjenta, jego stanu ducha i etapu umierania. Jej muzyka pozwala słuchającym jej rozpocząć proces uwalniania się i odchodzenia. Samotna w swoim dużym, złowrogim domu spędza noce, ćwicząc pod wpływem majestatycznej harfy koncertowej. Catherine jest samotną, zamkniętą w sobie osobą, której spojrzenie ukształtowała śmierć; niestrudzenie pomaga tym, którzy są w ostatnich godzinach życia, odejść. Dlaczego więc sama nie potrafi obdarzyć się takim samym uwolnieniem?