Dzieciństwo to sztylet tkwiący w gardle. Spędzając dzieciństwo pod presją sukcesów w nauce, nie zaznałam szczęścia. Dopiero gdy dorosłam i zaczęłam filmować swoją rodzinę, odkryłam, że ciało i umysł mojej matki od dawna były postarzałe i zdruzgotane. Gdy z każdym bezlitosnym słownym atakiem pękało mi serce, kto mógł zwrócić matce utraconą młodość? Matka i córka, kochające się i ścierające ze sobą, po ponad dwudziestu latach wreszcie są gotowe zmierzyć się z od dawna narastającymi problemami.