Śmierć jako nieistnienie, niebyt lub brak życia od tysiącleci jest przedmiotem ludzkiego zainteresowania. Poetów, filozofów, proroków i pustelników zastąpili dziś filmowcy, influencerzy, krionicyści i biolodzy ewolucyjni w poszukiwaniu kwintesencji życia i śmierci. Zoltan Istvan prowadzi laboratorium krioniczne i ubiega się o urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych, domagając się uznania nieśmiertelności za jedno z podstawowych praw człowieka. W Rosji tradycyjnie odbywa się masowy festiwal poświęcony kultowi śmierci. Esej filmowy Dāvisa Sīmanisa ukazuje meandry odwiecznego ludzkiego pragnienia wiecznego życia. Odsłania metaforyczne i fetyszystyczne przedstawienia śmierci oraz mechanizmy, za pomocą których godzimy się z własną śmiertelnością.