W „The Lead Shoes” nie możemy polegać ani na wzroku, ani na słuchu, by zrozumieć, jak płynie czas i czym jest przestrzeń. Dlatego Peterson zmusza nas, byśmy postrzegali zarówno przestrzeń, jak i czas jako doświadczenia względne. Nieustanna dezorientacja w filmie oraz nasza nieustanna niezdolność do postrzegania ich w kategoriach absolutnych stają się głównym tematem filmu. Peterson uświadamia nam, że przestrzeń i czas są bardziej skomplikowane, niż nam się wydaje, i powinny być doświadczane z bardziej otwartym umysłem. —Yoel Meranda