Gdy Sasha przygotowuje się do opuszczenia dopiero co sprzedanego domu po śmierci męża, jego obecność wciąż trwa w namalowanych przez niego portretach żony. Nieustanny wyciek z lodówki zagraża ich zniszczeniem, zmuszając ją do zmierzenia się ze wspomnieniami. Łącząc animację z filmem aktorskim, film ukazuje stratę jako cichą, nieustępliwą obecność — taką, która przenika przez szczeliny i domaga się, by ją odczuć.