Opowieść o dorastaniu utrzymana w konwencji realizmu magicznego, której bohaterem jest nastoletni Morten, czujący się obco wśród zamożniejszych kolegów z klasy. Podczas gdy oni cieszą się drogimi wycieczkami szkolnymi, on spędza dni w podupadłym gospodarstwie swojej rodziny, znajdując pocieszenie jedynie w aparacie podarowanym przez dziadka — przez jego obiektyw świat wydaje się jaśniejszy. Gdy w jego życiu pojawiają się dwie dziewczyny — Miia, artystka uliczna, i Emilie, tajemnicza dziewczyna z mokradeł — świat Mortena staje na głowie, a on zmaga się ze zrozumieniem zarówno pierwszych oznak miłości, jak i zmieniającego się świata wokół niego.