Pod presją związaną z rygorystyczną nauką muzyki klasycznej nastoletnia Vakarė próbuje uwolnić się spod kontroli matki i odnaleźć własną tożsamość. Potajemnie zaczyna szukać sposobów na wyrażenie siebie i zyskanie wolności — zarówno w codziennych wyborach, jak i w relacjach z ojcem oraz nowymi znajomymi. Poznawany przez nią niezwykły światopogląd i symboliczne przedmioty skłaniają Vakarė do zakwestionowania własnych pragnień i prawdziwej natury. Utalentowana pianistka, od której wiele się oczekuje, ujawnia swój niezależny głos.