Protagonista mieszka w opuszczonym domu. Pewnego ranka budzi się w łóżku. Uczucie dyskomfortu wywołane depresją sprawia, że zaczyna opowiadać o swoich doświadczeniach z rasizmem. Protagonista uważa, że drobne różnice, takie jak kolor skóry, mogą decydować o poczuciu własnej wartości człowieka. Protagonista zaczyna marzyć o świecie bez rasizmu. Kiedy porzuca swoje marzenie, wchodzi do ciemnego pokoju, w którym rozlegają się krzyki i błagania. Protagonista wychodzi z pokoju z krzesłem i liną. Protagonista kontynuuje swoje działania, przygotowując miejsce i narzędzia, by popełnić samobójstwo. Wiesza się. Jednak niespodziewanie nie umiera. Zaczyna iść w stronę światła.