Czy doświadczenie z okresu dorastania może zdefiniować nasze postrzeganie miłości? Czy wszystko może lub powinno być ze sobą powiązane albo mieć jakiś powód? Pewna postać opowiada siostrzeńcowi lub siostrzenicy, w formie wyznania, o wydarzeniu z okresu dorastania, które ukształtowało jej szczególne postrzeganie miłości. Ta opowieść, która niezależnie od gatunku z pewnością przydarzyła się niejednej osobie, wyraża zarazem przekonanie reżysera, że sam dyskurs może być podstawą dzieła, nawet jeśli to, co ukazano na ekranie, zdaje się nie mieć z nim związku.