W formie nagrań z kamery. Filmowiec rozpoczął zdjęcia w „Prang Sam Yot”, stanowisku archeologicznym w prowincji Lopburi, w południowo-północnej części Tajlandii. Następnie opowieść przenosi się do „Prang Ku”, stanowiska archeologicznego w prowincji Khon Kaen, w północno-wschodniej części kraju, o podobnej architekturze. To kino poetyckie. Film rejestruje codzienne życie i realizm w nielinearnej formie. Lopburi, Khon Kaen i Bangkok, a czasem „nie-miejsce” — „Traces and Fragments of Memory” to film eksperymentalny w stylu dokumentu kreacyjnego. Filmowiec przekazuje estetykę filmu, dekonstruując „język kina hollywoodzkiego”. Film próbuje powrócić do pierwotnej koncepcji kina, bez ingerencji.