Tancerz w bezruchu na ekranie. Czy się porusza? Chyba nie. Ale taśma kamery filmowej przesuwa się, rejestrując tancerza. Elektrony biegną, piksele cyfrowej matrycy się zmieniają. Czy to znaczy, że ruch się odbywa? Ciało tancerza ożywa w kadrze wyznaczonym przez operatora. Jak kadr i choreografia tancerza na siebie oddziałują? Czy kadr powinien podporządkować się prawom choreografii, czy istnieć z nią w kontrapunkcie? A może powinien zastygnąć, pozwalając tancerzowi stworzyć własny układ w jego obrębie? Tancerz porusza ciałem zgodnie z prawami choreografii. Jednocześnie jednak jego natura określa, jak ciało będzie w tej choreografii istnieć. W końcu to natura ukształtowała plastyczność ciała niezależnie od choreografii i zadań reżyserskich. Co zatem ciekawiej oglądać? Na czym polega prawdziwe piękno — na sztucznym, wyuczonym ruchu choreograficznym czy na naturalnym, przypadkowym geście?