W sercu XVII wieku brat Leopoldo da Casamacchia opowiada Ewangelię z niespotykaną dotąd radością i swobodą. Podczas gdy Kościół przemawia po łacinie, on mówi ludziom o Bogu, który jest im bliski, potrafi przynieść pocieszenie, nadzieję, a nawet śmiać się razem z nimi. Jego głos rozchodzi się od wioski do wioski, porywając za sobą tysiące ludzi i opróżniając kościoły. Echo jego przesłania dociera aż do Rzymu, gdzie papież powierza sprawę kardynałowi Maculaniemu, najpotężniejszemu inkwizytorowi tamtych czasów. To, co zaczyna się jako proces, przeradza się w nieoczekiwane starcie, zdolne zachwiać pozornie niewzruszonymi przekonaniami. Gdy los Leopolda wydaje się przesądzony, wątpliwości zaczynają zmieniać nawet tych, którzy go osądzają. Bo można uciszyć głos, ale nie to, co ten głos pozostawił w innych.