Anatols Imermanis był łotewskim pisarzem kryminalnym i poetą w czasach sowieckiej okupacji. Mógł uważać się za odnoszącego sukcesy, niezależnego finansowo pisarza sowieckiego. Chciał jednak czegoś więcej – wolności. Wolny Zachód, a zwłaszcza Paryż, był marzeniem Imermanisa przez całe życie, ale nigdy nie pozwolono mu opuścić Związku Radzieckiego. Stworzył więc własny, osobisty Paryż – życie bohemy, wolność seksualną i lekceważenie wszelkich purytańskich norm sowieckiego świata. Zmarł samotnie, nie spełniwszy marzenia o Paryżu. Śmierć nie była jednak powodem, by się poddać – jego ostatnią wolą było, by go skremowano, a jego prochy rozsypano w paryskiej dzielnicy czerwonych latarni.