Dramatyzacja problemów mężczyzny w średnim wieku, który po opuszczeniu szpitala gruźliczego spotyka się z lekceważeniem, odwoływanymi zaproszeniami towarzyskimi i odmowami zatrudnienia ze strony osób obawiających się z nim kontaktować. Wyjaśnia, że ozdrowieńcy po gruźlicy są pożądanymi współpracownikami i towarzyszami, oraz podkreśla odpowiedzialność społeczności wobec byłych pacjentów chorych na gruźlicę.