„Teatr śmierci” Tadeusza Kantora opiera się na osobliwym odwróceniu tradycyjnych wartości: w tym dziele, które pośrednio nawiązuje do świata lalkarstwa, śmierć jawi się jako pozytywna przeciwwaga dla wartości społeczeństwa konsumpcyjnego. Zgodnie z tą perspektywą aktor miał ukazywać się widzowi z taką samą obcością i takim samym dystansem, jakby otaczał zwłoki.