Ian Jing, student sztuki, od samego początku robi wrażenie na pani Hui, nauczycielce ceniącej realizm. Zgodnie z jej radą rysuje dokładnie to, co widzi, nadwyrężając przy tym wzrok. Ku przerażeniu pani Hui prace Iana stają się coraz bardziej rozmazane. W tym samym czasie jego popularność w internecie gwałtownie rośnie, a krytycy sztuki w mediach społecznościowych chwalą jego wyjątkowy styl abstrakcjonisty. Przypisują jego decyzjom stylistycznym głębokie, doniosłe (pretensjonalne) intencje i znaczenia, choć tak naprawdę rysuje on jedynie dokładnie to, co widzi.