W 1972 roku należąca do Pittston Company tama odpadów węglowych zawaliła się u wylotu gęsto zaludnionej kotliny w południowej Wirginii Zachodniej. Ściana szlamu, gruzu i wody przetoczyła się przez dolinę, pozostawiając po sobie 125 ofiar śmiertelnych i 4 tysiące osób bez dachu nad głową. Wywiady z ocalałymi, przedstawicielami związków zawodowych i grup obywatelskich oraz urzędnikami Pittston Company przeplatają się z autentycznymi nagraniami powodzi i scenami zniszczeń, które po niej nastąpiły. W miarę poszukiwania i analizowania przyczyn katastrofy przybywa dowodów na to, że przedstawiciele firmy wiedzieli o zagrożeniu jeszcze przed powodzią, a tama naruszała przepisy stanowe i federalne. Pittston Company nadal jednak zaprzeczała jakimkolwiek nieprawidłowościom, utrzymując, że katastrofa była „zrządzeniem boskim”.