W odosobnieniu sennej wioski w Kerali znajduje się warsztat z widokiem na rzekę Periyar. Mała Hasna to czteroletnia dziewczynka niewidoma od urodzenia. Podczas przerwy świątecznej jej matka, pracująca jako pomoc domowa w mieście, zostawia ją w miejscowym warsztacie pod opieką Vellapana i Chacko, pracowników warsztatu. Siedząc na wyznaczonym krześle, jedyną rozrywkę stanowią dla niej odgłosy dobiegające od bawiących się na placu dzieci. Jej radość życia i fascynację nim ukazują mucha i kot, będące częścią jej wyobrażonego świata. Jej postrzeganie otoczenia i niezwykłą świadomość subtelnie przedstawiono poprzez jej dojrzałe i spokojne zachowanie. W dobie urbanizacji, gdy świat szybko się zmienia, mała Hasna, choć niewidoma, postrzega go na swój własny, wyjątkowy sposób. Uczy się akceptować nieuniknione zmiany zachodzące wokół niej i skłania nas do zadania sobie pytania o kolory świata. Podróż bez jednoznacznego zakończenia.