Podczas Święta Latarni Chen San spotyka Wu Niang i rodzi się między nimi wzajemne zauroczenie. Chen San podstępem dostaje się do domu Huangów jako służący. Dzięki sprytnym intrygom i determinacji Wu Niang przeciwstawia się aranżowanemu małżeństwu, a zakochani ostatecznie stają na ślubnym kobiercu. Film ten uznawany jest za jedną z czterech klasycznych sztuk opery tajwańskiej. W 1981 roku Yang Li-hua łączyła zobowiązania związane z telewizją i filmem, prowadząc swój zespół przy tej produkcji. Film ten wyznaczył koniec ery taiyupian.