Na meksykańskim wybrzeżu Pacyfiku, ziemi, którą Ina Marija przyjęła za swoją, zanim zmarła zbyt młodo, jej ojciec i młodsza siostra Una wyruszają w podróż jej śladami. Tam, pośród bujnej przyrody namorzynów — w lagunie spustoszonej przez huragany i nieustannie odradzającej się — rozpoczynają proces żałoby. Filmując tę podróż, Sharunas Bartas obnaża swoje emocje i, w akcie przekazywania, dąży do odbudowy czerpiącej z naturalnych cykli życia i natury.