„Lear” Ariberta Reimanna to kamień milowy w historii opery tragicznej XX wieku. Od czasu premiery w 1978 roku w Bayerische Staatsoper w Monachium dzieło triumfalnie przemierzyło świat, doczekując się ponad trzydziestu inscenizacji i stając się najpopularniejszą operą szekspirowską naszych czasów. Bezwzględna logika akcji i fabuły oraz pierwotna siła nieodpartych fantazji dźwiękowych sprawiają, że dzieło przykuwa uwagę słuchaczy i widzów od pierwszej do ostatniej chwili. Wielki temat samooszukiwania się został przedstawiony w pomysłowy sposób w tej porywającej inscenizacji Karoline Gruber, ukazującej wycofanie się do wnętrza bynajmniej nie zniedołężniałego starca. Leara, wspaniale śpiewanego przez Bo Skovhusa, do izolacji pcha nie starcza demencja, lecz jego nadmiernie aktywne ego. Hamburskie prawykonanie Leara to osiągnięcie muzyczne najwyższej próby.