Otoczeni nieprzewidywalnymi wodami, lecz zawsze pełni wiary, walczą o przetrwanie każdego z nich, mając nadzieję, że jutro przyniesie im więcej środków do życia. Są nieobecnymi mężami i ojcami, pełnymi lęku, którym trudno wyrazić to, co noszą w duszach. Ich uważne, milczące spojrzenia określają morze jako tajemniczą siłę. Marszczą czoła, obserwują dziób łodzi poddający się pośród majestatycznych fal i wznoszą szorstkie, stwardniałe dłonie ku niebu, prosząc Matkę Boską o ochronę.