Pisarz Louis Gardel wspomina młodość w Algierii. W 1955 roku Louis ma 15 lat i mieszka ze swoją babcią Zoé. Zoé przyjaźni się z prezydentem Steigerem, przywódcą francuskich osadników, ale także ze starym Arabem Bouarabem. Pewnej nocy, patrząc na Zatokę Algierską, Louis nabiera przekonania, że świat, w którym dorastał, zniknie. Rozpoczęły się pierwsze wydarzenia wojny o niepodległość. Młodzi chłopcy i dziewczęta miło spędzają czas nad morzem: pływają, tańczą, flirtują. Jednak stopniowo wojna staje się częścią ich codziennego życia.