Wychodząc od swojego podziwu dla pionierskiej ukraińskiej reżyserki Kiry Muratowej (1934–2018), reżyserka stawia pytanie: czy kino tworzone przez kobiety jest rzeczywiście bardziej bezkompromisowe i brutalniejsze? W poszukiwaniu odpowiedzi rozmawia z wybitnymi współczesnymi twórczyniami, takimi jak Catherine Breillat, Virginie Despentes, Alice Diop, Céline Sciamma, Ana Lily Amirpour i Monika Treut, a także innymi. Staje się oczywiste, że ekran kinowy jest przestrzenią projekcji rzeczywistych problemów społecznych i relacji władzy.