Pasażerowie samolotu, który rozbił się na pustyni Negew, zostają uratowani i trafiają do rodzącej się społeczności syjonistycznej (film nakręcono w kibucu Revivim, a jego fabuła odpowiada historii kibucu). Jedni szukają odpoczynku, inni chcą pomóc i zabrać się do pracy. W końcu wszyscy dołączają do kopania i budowania. Tej nocy przybywa grupa nowych imigrantów, wśród nich ocaleni z Holokaustu, by dołączyć do zróżnicowanej społeczności. Wkrótce wybucha wojna. Yoshke, najbardziej oddany członek społeczności, zachęca swoich towarzyszy, by zostali i walczyli, przywołując hasło społeczności: „Ein Breira” – „Nie ma wyboru”. Gdy zaopatrzenie zostaje zrzucone niemal na linii wroga, Yoshke wyrusza, by je odzyskać. Zostaje ranny i umiera po wypełnieniu misji. Film kończy się słowami z dziennika Yoshkego, które dodają otuchy nowym imigrantom przybywającym do Izraela.