Opierając się na doświadczeniach życia i pracy wśród betonowych bloków z wielkiej płyty z czasów sowieckich, reżyser wraz z pięciorgiem artystów wizualnych analizuje dawne i obecne podejście do swoich byłych domów. Łącząc poruszające, osobiste historie z eksperymentalnymi badaniami nad historią sztuki i architektury XX wieku, film tworzy zarówno wciągającą narrację, jak i współczesną estetykę masowego budownictwa mieszkaniowego z wielkiej płyty, wykorzystując oryginalne akwarele wprawione w ruch za pomocą animacji cyfrowej i technik poklatkowych. Przeplatając historie globalne i osobiste, film bada pojęcia odpowiedzialności moralnej i politycznej ujawniającej się w przestrzeni fizycznej.