Stary pasterz Serkebai liczy na drugi wykot w swoim stadzie, lecz przewodniczący kołchozu Aisary, powołując się na brak pastwisk i wody, nalega na ubój owiec. Wbrew jego woli Serkebai prowadzi stado przez Syr-darię na pustynię Kyzył-kum wraz z kilkoma pracownikami kołchozu i córką Marzhan. Po kilku dniach bezskutecznego poszukiwania studni Serkebai przekazuje dowództwo Kundebaiowi i samotnie odchodzi na pustynię, by tam umrzeć; za nim podążają owce. Szukając ojca, Marzhan spotyka hydrogeologów wiercących studnię artezyjską i zakochuje się w geologu Imashu. Ekipa ratuje grupę Serkebaia, a ze studni tryska woda, tworząc jezioro, nad które wkrótce przenosi się cały kołchoz.