Jak sugeruje tytuł, The Sleep of Reason to film o ludzkim szaleństwie. Odniesienie do Goi jest oczywiste, ale tylko do połowy lub w półtonach: nie widzimy potworów. Nacisk położony jest na to, co je poprzedza: sen, a nie absolutny koszmar, który wywołuje. Film jest po prostu serią obrazów i krótkich opowieści w stylu Kafki: zwykłymi historiami w zwykłym świecie kolonizacji i szaleństwa. Poza krótkim wstępem starałem się niczego nie mówić. Trzywierszowe teksty poprzedzające każdy obraz przypominają nagłówki rozdziałów w powieściach minionych czasów: gdzie zobaczymy – gdzie zobaczymy, że... Widzimy to dopiero w treści każdego rozdziału, czyli na obrazach.