Woźny, mający kochającą żonę i oddanego syna, wiedzie pozornie spokojne, uporządkowane życie. Pewnego dnia chłopiec zadaje ojcu niepozorne, lecz głębokie pytanie: „Tato, dlaczego nie ma zdjęć, na których jesteś w moim wieku?”. Gnany niepokojem, którego nie potrafi już stłumić, mężczyzna wraca do miejsca swojego dzieciństwa: domu dziecka, którego unikał przez dziesięciolecia.