Ale dokąd odchodzi serce, gdy ten głos zostaje oddzielony od wciąż oddychającego ciała? W świecie, w którym sztuczna inteligencja przyspiesza i replikuje ludzką postać, granica między duchem a symulacją zaczyna się zacierać. Czas, życie i głos stają się towarami. 40 Epochs to film o hybrydowej narracji, eksplorujący duchowe wykorzenienie, rozbitą tożsamość i niewidzialną pracę stojącą za technologiami naśladującymi człowieka. Zainspirowany doświadczeniem artystów, którzy trenowali model AI, by odtwarzał głos Sun, film śledzi losy dawczyni, która w samotności czyta, nagrywa i poprawia tekst. To, co zaczyna się jako rytuał, przeradza się w pęknięcie, gdy intymne gesty splatają się z wymogami mechanicznego powtarzania. Narrację prowadzi artefakt stanowiący sedno filmu: syntetyczny głos wygenerowany na podstawie mowy Sun. Oderwany od swojego źródła, przemawia w jej imieniu — to niesamowita medytacja nad pamięcią, cielesnością i wyobcowaniem związanym z byciem słyszanym pod nieobecność.