W wiejskim domu wyniszczonym przez opuszczenie i ciszę 12-letnia Rosi nie pozwala swojej rodzinie się rozpaść. Gdy jej matkę paraliżuje żałoba, Rosi staje się cichym filarem dla swoich sióstr, opierając się rozpaczy pośród drwin. W chwilach trudności mały, nieoczekiwany gest prowadzi ją ku godności i odporności.