Film opowiada historie Tatarów krymskich, którzy powrócili do ojczyzny pół wieku po przymusowej deportacji przez reżim Stalina, przeprowadzonej 18 maja 1944 roku. W centrum filmu znajduje się wywiad z Besibe Aksakova, działaczką krymskotatarskiego ruchu. Opowiada ona o własnych doświadczeniach wygnania i zastanawia się, jak w jej życiorysie paradoksalnie połączyły się statusy „bohaterki wojennej” i „wroga ludu”.