Akcja filmu rozgrywa się w Tokio, Sikoku, Korei i Tybecie, a jego materiał stanowią obrazy ludzi, krajobrazów, a nawet relacji samego artysty. Kwestionując naturę seksualności, film przekracza granice między fikcją a dokumentem. Z nieskończonej „codzienności” uchwyconej kamerą Oki wyłaniają się rozmaite ludzkie wzorce niczym „mandala”.