Gdy w Iraku kończy się era Saddama, daleko stamtąd, w Niemczech, Azad, kurdyjski uchodźca, nie odrywa wzroku od ekranu telewizora. Zaprosił swoich irackich przyjaciół na wygnaniu, by wspólnie uczcić to wydarzenie. Przynieśli mnóstwo wina i jedzenia. Gdy goście razem tańczą, śpiewają i radują się, w telewizji płynie nieprzerwany strumień obrazów — a początkowa radość splata się z trwającymi napięciami i zdradami.