Za amboną gotyckiego kościoła kolejni mówcy zabierają głos. Na szeleszczących kartkach zapisano tysiąc nazwisk: tylu ludzi popełniło samobójstwo w mieście Demmin wiosną 1945 roku. Przez dziesięciolecia ich los był w Niemczech tematem tabu. Osiemdziesiąt lat po zakończeniu wojny klasyk filmowy Hans-Jürgen Sieberberg wypowiada ich nazwiska i, z pomocą Mozarta i Brahmsa, wykonuje dla nich requiem, tworząc przestrzeń pamięci i transgranicznej solidarności kulturowej.