Elisa, trzydziestoośmioletnia kobieta, wyjeżdża na tydzień z mężem i małą córką na wakacje do domu na wsi. Wszystko układa się po jej myśli: ma udaną karierę zawodową, kocha swoją rodzinę, stać ją na wygodne życie i ma plany na przyszłość. Po przyjeździe na wieś ogarnia ją dziwne uczucie. Zaczyna odczuwać obecność czegoś, co nocą porusza wierzchołkami drzew, sprawia, że psy wyją, i błąka się niczym oddech ducha po bezkresnej okolicy. Przeszywające uczucie, które burzy wszystkie jej pewniki. W środku nocy Elisa budzi się. Księżycowe światło pada na jej twarz.