Leo i Lorea kochali się. Być może nadal się kochają. Ale coś w nich pękło. Po pięciu latach ich związek dobiegł końca. On opiekuje się chorym ojcem, uwięziony między odpowiedzialnością a przytłaczającą go emocjonalną pustką. Ona, uwikłana w nisko płatne prace i osobiste kryzysy, próbuje ponownie uporządkować swoje życie, nie bardzo wiedząc, od czego zacząć. To dwa zmęczone i samotne ciała, naznaczone swoją niepewną sytuacją, nierozwiązanymi problemami oraz emocjonalnym dziedzictwem pokolenia, które zawsze wydaje się spóźniać ze wszystkim: z miłością, stabilnością, dojrzałością, spokojem i osobistym spełnieniem.