Pracownicy zakładu krawieckiego, których portretuje Paweł Kędzierski, umilają sobie czas pracy rozmowami, podczas których sama praca czasem schodzi na dalszy plan. Regularnie poruszają w nich różne sprawy, z którymi krawcy i krawcowe mierzą się na co dzień. Kiedy jednak klienci skarżą się i zgłaszają uwagi na temat ciasnych lub krzywo uszytych marynarek, mogą liczyć jedynie na agresję albo odpowiedź, że nic nie da się na to poradzić. „Wszyscy za wszystkich” to tytuł wiersza Juliana Tuwima, który zaczyna się od zwrotki: „Murarz domy buduje, / Krawiec szyje ubrania, / ale gdzież by co uszył, / gdyby nie miał mieszkania”. Dzieci w przedszkolu uczą się z tego wiersza, że każda praca jest do czegoś potrzebna i że nawzajem się potrzebujemy. Paweł Kędzierski pokazuje w swoim dokumencie z ironią, że diabeł tkwi w szczegółach.