Dokument przypominający ruchomy album ze zdjęciami, który opisuje warszawską Pragę, mającą własną miejską legendę. Najmniej zniszczona podczas II wojny światowej, zachowała nietknięte kamienice i drewniane domy z przełomu wieków. Praga ma swoją reprezentacyjną część w secesyjnej dzielnicy Śródmieście. Jej małomiasteczkową duszę można było dostrzec w głębi ulic, a podmiejski charakter — na obrzeżach miasta. Podobno można było się urodzić i umrzeć, nie opuszczając otaczających budynków; Praga zaspokajała wszystkie potrzeby mieszkańców. Narrator kpi z artystycznych aspiracji „lepszych ludzi”, utrwalonych na fasadach kamienic. Docenia architekturę drewnianych domów i warsztaty dawnych rzemieślników. Historię dzielnicy opowiada poprzez jej architekturę.