Nauczycielka angielskiego w szkole technicznej na obrzeżach Rzymu wie, że jej dwudziestu czterech osiemnastolatków nie uważa jej za człowieka, źle o niej mówi, jest gotowych się jej sprzeciwiać i odczuwa chorobliwą ciekawość jej życia prywatnego. Mimo to stara się nawiązać z nimi relację, a rezultatem tych starań jest „wielka historia miłosna”. Cenciarelli opisuje lekcje (prowadzone wyłącznie po angielsku, mimo protestów uczniów), kłótnie na lekcjach i poza nimi, uczniowskie sztuczki, ich potrzebę konfrontowania się ze sobą, pragnienie, by pokazać się z lepszej strony, ich słabości i samotność. Z upływem kolejnych pór roku relacja między nauczycielką a uczniami staje się coraz bardziej złożona i pogłębia się, przeplatając chwile wielkiego entuzjazmu i wielkiego rozczarowania, aż do egzaminu maturalnego, na którym bardziej zależy jej niż im.