Historia ostatnich pięćdziesięciu lat widziana oczami pomocy domowej. Służbę rozpoczęła przed wojną, a po wojnie i rocznym pobycie w obozie wróciła do swojego zawodu. W październiku 1956 roku jej pracodawca stracił przez nią pracę. Swoim kolejnym pracodawcom służyła do 1970 roku. Panowała tam rodzinna atmosfera, a jej podopieczny, podobnie jak jego poprzednicy, dostał fajną pracę. W 1976 roku w końcu otrzymała własne dwunastometrowe mieszkanie, ale niestety w 1981 roku zalęgły się w nim robaki. Chociaż udało się je wytępić, na wszelki wypadek przydałaby się jakaś dobra trucizna. „Ogólnie jestem ze wszystkiego zadowolona, potrzebuję tylko trochę trucizny”.