Leitmotywem tego filmu montażowego są obrazy pierwszomajowych pochodów, które w czasach komunizmu co roku odbywały się przy akompaniamencie hałasu. Ulicami Warszawy maszerują należycie uformowane i zorganizowane masy ludzi, a z trybuny pozdrawiają je kolejni przywódcy. Panuje atmosfera entuzjazmu, mniej lub bardziej sztucznie wzbudzanego. Z biegiem czasu pojawia się jednak coraz więcej obrazów kontrastujących z tą idylliczną wizją nieustającego święta. Obok ujęć oficjalnych uroczystości na stałe miejsce znajdują materiały pokazujące konkurencyjne, niezależne obchody organizowane przez nielegalną opozycję i pacyfikowane przez odpowiednio wyszkolone oddziały ZOMO.